اکنون زمان آن است که به فرزند چهار ماهه تان در فهم و شناخت بعضی چیزها کمک کنید تا مفهوم من می­توانم این کار رو بکنم در ذهنش جا بیفتد.با بازی­های ساده یا تهیه­اسباب­بازی ساده­ای که فرزندتان بتواند با آن تعامل برقرار کند می­توانید مفاهیم علت و معلول را به او یاد بدهید چون در این زمان هماهنگی دست و چشمش نیز بهتر شده است.



کودک در این سن چگونه بازی می­کند؟

  • می­خندد، پیچ و تاب می­خورد و با ذوق فریاد می­کشد.
  • با کمک شما می­تواند به اشیا برسد.
  • دوست دارد حرکت دستانش را نگاه کند.
  • می­تواند چهره­های آشنا را تشخیص دهد و به چهره دیگران نیز علاقه­مند است.
  • می­تواند اسباب­بازی­هایی که در دسترسش هستند را بگیرد.

 

 

 اسباب بازی های متناسب با این سن:

1-اسباب­بازی­های دستی

در این مرحله، بچه­ها کم­کم استفاده­ هدفمند از دستان خود را آغاز می­کنند. لمس کردن، حس کردن و گرفتن همگی راه­هایی برای کشف و سیاحت دنیای جدید برای او هستند.به همین دلیل الآن زمان مناسبی است تا این مهارت­ها با اسباب­بازی­های مناسبی که بافت­ها و زمینه­های مختلف و البته جایی برای گرفتن دارند تقویت شوند.این اسباب­بازی­ها علاوه بر امکان گرفته شدن توسط بچه حتی وقتی که در دستانش نیستند نیز به خاطر زیبایی­های ظاهری توجهش را جلب می­کنند.

راه و روش­های مختلفی پیدا کنید تا اسباب­بازی، همراه و در دست بچه باشد.( بسیاری از این نوع اسباب­بازی­ها طوری طراحی می­شوند که به سایر چیزها وصل شوند یا اینکه اصلاً از قبل به یک چرخ یا قنداق قابل حمل وصل شده­اند.) سپس آن را کمی جلوی بچه بالا و پایین برده و بعد به چپ و راست حرکت دهید. ببینید آیا می­تواند با چشم­هایش آن را دنبال کند؛ سپس تشویقش کنید تا دستش را دراز کرده و آن را بگیرد وبگوئید «اوه! ببین ... گرفتیش!»

کمی با هم با اسباب­بازی قایم باشک بازی کنید. اگر به اندازه­ی کافی کوچک است، آن را زیر یک پتو پنهان کنید؛ اگر صدادار است یا حالت جغجغه­ای دارد، صدای آن را در بیاورید.اجازه دهید قسمتی از آن از زیر پتو بیرون بماند و سپس از او بپرسید که «کجا رفت»؟ یک نگاه زیر چشمی به آن بکنید و بگویید «آهان !ایناهاش».تا پایان شش ماهگی او می­تواند بفهمد که برجستگی زیر پتو همان اسباب­بازی او است.

فرزند شما هیچ گاه برای سرگرم شدن توسط شما و صدا در آوردن و شکلک در آوردن کوچک نیست.سعی کنید برای او صدای حیوانات مختلف را در بیاورید. وقتی که خنده­های شیرین و پر از شوق او را ببینید، فراموش می­کنید که این قبیل کارهایتان چه قدر بچه­گانه است و تشویق می شوید بیشتر ادامه بدهید!

 

2-اسباب­بازی­هایی با صداهای متنوع، رنگ­های روشن و چراغ

رنگ­های روشن و نورها ساده­ترین چیزهایی هستند که بچه در حال حاضر می­تواند ببیند.وقتی که اشیا و صدا ها را به او معرفی می­کنید، در حقیقت کمک می­کنید که حس­های مختلفش تحریک شوند و حافظه­او که منبع اصلی تقویت بینائی هستند را آماده و تقویت می­کنید.

سعی کنید فضا را برای بازی­هایی که ماه­های بعد قرار است انجام شوند آماده کنید.قبل از شروع بازی به ویژگی­های مختلف اسباب­بازی اشاره کنید چراغ­های آن را روشن کنیدوصدایآن را در بیاورید و او را هم تشویق کنید صدای موسیقی را تقلید کند و همین طور که پیش می­روید شما هم همراه با او بخوانید.وقتی هم که سرتان شلوغ است ، موسیقی و چراغ­ها را روشن کنید تا  سرگرم شود.

 

 

3-اسباب­بازی­هایی با صورتک­های دوست داشتنی

شکل منحصر به فرد یک چهره یکی از اولین چیزهایی است که کودک آن را تشخیص داده و به آن واکنش نشان می­دهد.همزمان با رشد توانایی تمرکز بچه­ها، آشنایی با یک چهره باعث تقویت مثبت و بهبود رشد مهارت­های بینائی و احساس آرامش میشود.

با اشاره به ویژگی­های چهره کمک کنید تا کودک شناسایی یک شیء و شناسایی چهره­ها را درک کندسپس به سراغ صورت خود و کودک­ بروید. به آرامی صورتش را لمس کرده و نام هر قسمت را بگویید.

جای دندانکش را تغییر دهید و ببینید که متوجه این تغییر می­شود یا نه. به تدریج  او خودش را به سمت آنها می­کشد و آنها را می­گیرد و شاید دندانک را در دهان خود بگذارد (همان طور که هر چیز دیگری را که پیدا کند با در دهان گذاشتن امتحانش می­کند).

تشویقش کنید تا تمام این ویژگی­ها و مشخصات را با رفتن به سمت آنها کشف کند؛ کمکش کنید تا قسمتهای مختلف اسباب بازی را لمس کند. در مورد چیزی که لمس می­کند توضیح دهید و کمک کنید تا بین چیزی که لمس می­کند و آنچه میشنود، ارتباط برقرار کند.

 

 

4-جغجغه­های دستی یا اسباب­بازی­هایی که روی یک حلقه هستند

بچه­ها در حدود سه ماهگی کم­کم اشیایی که در دسترس­شان باشد را می­گیرند و به تدریج یاد می­گیرند که می­توانند کارهایی را انجام دهند!یاد می­گیرند که تکان دادن یک جغجغه باعث تولید صدا می­شود.دوباره آن را امتحان می­کنند...و متوجه قانون علت و معلول می شوند.

وقتی که برای اولین بار یک جغجغه را نشانش می دهید، آن را روبرویش نگه دارید و کمک کنید تا روی آن تمرکز کند، سپس آن را به خط وسط میدان دیدش ببرید و سپس به آرامی به سمت چپ و راست حرکت دهید. آن را در دسترسش قرار دهید تا بتواند آن را بگیرد یا آن را در کنارش بگذارید تا راحت­تر بتواند به آن ضربه بزند.برای انکه تشویقش کنید به اشیا اطرافش برسد، آنها را به آرامی در مقابلش تکان دهید.کودک،کم­کم برای رسیدن به آنها تلاش می­کند و آنها را می گیرد و در دهانش می­گذارد تا امتحانشان کند.

زمانی که واقعاً توانست آگاهانه جغجغه را در دستش نگه دارد، کار خود را شروع می­کند و آن را از یک دست یه دست دیگر می­دهد. شما هم می­توانید با تغییر  دادن محل جغجغه در دستش کمکش کنید تا کار ش را به پایان برساند.

همچنین، خوب است کمک کنید تا این جغجغه را به عنوان منبع صدا بشناسد و عمل و عکس­العمل را با صحبت کردن برایش توضیح دهید: «آهان! ببین وقتی تکونش میدی چه صدائی میده !»